Parallel World-2

Parallel World-2

video Performance and instalition

Apadana Gallery; Isfahan. IRAN; 2015

استیتمنت:

جهان موازی

جهان هنر امروز، جهان تداخل‌ها و تعامل‌هاست؛ از متن تصویری تا متن کلامی. ترکیبی از بینامتنی، بینارشته‌ای. بارها شنیده‌ایم: “یک تصویر هزار مرتبه گویاتر از کلام است” اما تصویر چگونه می‌تواند به تصویر کشد:”از ظرفِ میوه‌ای که نیست، میوه‌ای برداشت”. این‌جاست که تصویر و کلام و بدن مکمل هم می‌شوند. تصویرِ ثبت شده، بازتابی از دیروز است و اکنون با کلام حاضر می‌شود و با بدن به حرکت در می‌آید. تعاملی میان دو زمان، دو مکان و دو فضا تا نمایش آیینی باشند از آن‌چه بود و آن‌چه هست.

رسول معرک‌نژاد

 

اجرای دوم: ۲۰خردادماه ۱۳۹۴ ساعت ۱۹

 

در روز آخر نمایشگاه اجرای دوم ویدئوپرفورمنس: ۲۰خردادماه. با همکاری:

– پوریا برجیس: فیلمساز

– ساناز منوچهری: فیلمنامه‌نویس

– پیمان سیف، ۱۳۴۶ ، نوازنده تار

چیدمان و نصب لوازم این برنامه نیز جزیی از اثر بود. پس از چیدمان و نصب دستگاه‌ها، دو بازیگر در حالی‌که دو پارچه سیاه و سفید بر سر داشتند وارد صحنه شدند. در گوشه‌ای از صحنه نشستند و وقتی‌که پارچه‌ها کنار رفت هر دو سر تا پا با روزنامه پیچیده شده‌بودند. هنرمند پارچه‌ها را به کمک یکی از مخاطبان در هم پیچیده و داریره‌وار بر زمین گذاشت و توسط دیگر مخاطب روبان‌های قرمز را قیچی کرده و از مرکز دایره تا دو بازیگر نشسته بر زمین امتداد داد. سپس بر دو دیوار مقابل بازیگران اجرا دو ویدئو پخش شد؛ بر روی یکی از دیوارها صحنه هایی از رد و بدل شدن فنون کشتی های جام جهانی و بر دیوار دیگر صحنه هایی از نگارگری‌های “رزم رستم و سهراب” که با صدای تار درآمیخته بودند. با شروع اجرای بازیگران ابتدا صحنه‌ای از غلبه سهراب بر رستم با ابیاتی از شاهنامه که مخاطبی از درون جمعیت بلند می‌خواند تداعی می‌شد. در ادامه یکی از بازیگران به جلوی صحنه می‌آمد و گویی رستم بود که برای نبرد فردا با خود گفتگویی درونی داشت. سپس باز می‌گشت و بر سهراب چیره می‌شد و در چرخشی از غم و اندوه بر جسد سهراب می‌گریست. روایتی از نقشی که اسطوره در زندگی انسان امروز و به خصوص شهروند این مرز و بوم بازی می کند. انتخاب ساز تار که در گوشه‌ی ابوعطا می نواخت به مانند راوی آگاه این اجرا بود چرا که پیشاپیش بر پیکر کشته‌ی سهراب مویه و زاری می‌کرد اما از نواختن دست نمی‌کشد و در عین حال می‌دانست که در حفظ این مرز و بوم چاره ای جز فدا شدن سهراب نیست. نگاره‌ها به  ترتیب روایت چیدمان شده‌بودند. دو نفر از تماشاگران در سه بخش از اجرا چند بیت از نبرد رستم و سهراب شاهنامه را با صدای بلند می‌خواندند و با اجرا هم‌داستان می‌شدند و شاید رستم را در انجام وظیفه‌ای که بر گردن اوست تشویق می‌کردند.

عکاس: علیرضا خلیلیان

مطالعه مصاحبه در باره‌ی نمایشگاه

DSC01476-1024x768 DSC01477-1024x768 DSC01478-1024x768 DSC01486-768x1024 DSC01487-1024x768 DSC01489-1024x768 DSC01490-768x1024 DSC01491-1024x768 DSC01492-1024x768 DSC01493-1024x768 DSC01494-1024x768 DSC01495-1024x768 DSC01496-1024x768 DSC01497-768x1024 DSC01498-1024x768 DSC01510-768x1024 DSC01511-1024x768 DSC01512-768x1024 DSC01513-768x1024 DSC01514-768x1024 DSC01515-1024x768 DSC01516-1024x768 DSC01517-1024x768 DSC01518-1024x768 DSC01527-1024x768 DSC01529-1024x768 DSC01530-1024x768

نظرات بسته شده است.