AS A SIMPLE AS A POSIBLE NARRATION

نمایشگاه “به سادگی یک روایت ممکن” مجموعه آثار ویدئو آرت و چیدمان

کیوریتور: رسول معرک نژاد،

پنجشنبه ۲۵ تا ۳۰ مرداد ماه / موزه هنر های معاصر اصفهان

«داستان متفاوت زندگی» را در موزه هنرهای معاصر اصفهان دنبال کنید
شیما خزدوز

به آستانه اتاق های تودرتو موزه هنرهای معاصر که رسیدید، گوشی موبایل از دستتان رها شود، صفحه اینستاگرام گوشی باز شود و گالری پر شود از عکس نوشته های هشت هنرمند. عکس نوشته هایی که به ظاهر شبیه هزاران عکس نوشته ای است که از صبح تا شب رصد می کنیم، اما این بار تصاویر و جستارها، درک دنیای تازه ای از تماشای روزمرگی است. این ساده ترین روایتی است که می توان از نمایشگاه به سادگی یک روایت ممکن نقل کرد گرچه رسول معرک نژاد نمایشگردان این نمایشگاه معتقد است که هدف اصلی بازنمایی صفحه شخصی اینستاگرام نبوده است.

گالری شلوغ است و پرهیاهو و مخاطبان لایک می کنند و کامنت می فرستند. برخی میان روزهای تکراری هفته تصاویر و روایت های روزمرگی را جست و جو می کنند و برخی هم میان فلسفه تکراری خوردن و خوابیدن.در این میان زنی میانسال پی مرضیه گلابگیر می گردد که یکی از آن هشت هنرمندی است که با سوزن و نخ تصاویر و روایت هایش را به هم دوخته است. گوشه گوشه گالری، روی زمین و دیوارها عکس نوشته هایی به چشم می خورند که روزمرگی را متوقف کرده اند.«به سادگی یک روایت ممکن» عنوان نمایشگاهی گروهی است که در قالب ویدئو آرت و چیدمان سعی کرده جریان عادی زندگی و روزمره را به وسیله تصاویر و نوشتار و با اندیشه نو به چالش بکشد.اینکه مردم هر روز در لابه لای عکس و متن های فضای مجازی غوطه ورند، دست مایه قرار گرفته برای تماشای بهتر این تکرار و روزمرگی. اینکه چه عواملی باعث می شود در لحظه تصمیم بگیریم که بخشی از روزمرگی را با تصویر ثبت کنیم و درباره آن بنویسیم و اینکه مرز یا تلاقی هنرفاخر و نمود تصویــر کلامـــی عامیانـــه در کجاست؟ سوالاتی است که در بیانیه نمایشگاه به آن پرداخته شده است.رسول معرک نژاد، مرضیه گلابگیر، فهیمه حقیقی، سارا حسینی سفید دشتی، محدثه سادات عظیمی، میترا مهدوی، کیانا محبوب و عاطفه یزدانی هشت هنرمندی هستند که آثارشان را در قالب تصاویر و جستار و پرفورمنس یا چیدمان به نمایش گذاشته اند.معرک نژاد می گوید: این هشت نفر طی فراخوانی که سال 1395 از سوی موسسه فرهنگی خانه خورشید اعلام شد، گردهم آمدند. جلسات گفت و گو برگزار شد و در نهایت قرار بر این شد که هر روز سه تصویر از روزمرگی خود ثبت کنند و هرآنچه در آن لحظه دریافت می‌کنند را به شکل جستار بنویسند و هیچ چیز حتی خط خوردگی‌های متن ها هم حذف نشود. پس از چهار هفته حدود 84 عکس و متن تهیه شد که حاصل آن با چیدمان های مختلف در این نمایشگاه ارائه شده است.فهیمه حقیقی این پروژه را محصولی از تلنگرهای روزانه می داند که سعی دارد این عادت و مصرف را به امری خودآگاه درآورد، درحالی که عمل عکاسی با موبایل خود محصول یک امر مصرفی است.میترا مهدوی براین باور است که عکس و نوشته به دنبال لحظه های ناب زندگی خویش می گردند. این ناب بودن ممکن است در غم باشد یا در شادی یا حتی در عذاب و بی حوصلگی. اهمیت این فرآیند در سوق دادن سوژه انسانی به غور در لحظه هایش است که در نهایت منجر به تحلیل لحظه لحظه های زندگی اش می شود. ممکن کرد غیرممکن ها به سخت ترین شیوه ممکن.کیانا محبوب روزمرگی را امری ممتد و تکراری می داند که تبدیل به عادت می شود و ما را در آرامشی ساختگی قرار می دهد. به مرور که لایه های زیرین این آسودگی به ملال و افسردگی بدل می شود تلنگری می خوریم تا بیرون بایستیم و بیندیشیم.عاطفه یزدانی فکر می کند که آدم یک جایی در زندگی به خودش می آید و می بیند که امر واقعی را به خاطر رویا از دست داده است. ولی لحظاتی در زندگی است که نمی دانیم به طور دقیق در واقعیت زندگی می کنیم یا در رویا؟ در واقعیت هستیم یا حقیقت؟مرضیه گلابگیر معتقد است که ما آدم ها یک نخ داریم که می گذارد فقط تا یک جایی از دیگران دور باشیم. وقتی نخ تمام می شود، نمی توانیم جلوتر برویم. سوزن هم داریم، سوزن هایی که با آن خودمان را می دوزیم به بقیه یا به زمین. بعضی وقت ها هم می نشینیم یک گوشه و آن سوزن را به خودمان فرو می بریم. گاهی هم سوزن بقیه را بیرون می کشیم و به خودمان می زنیم یا کنار می گذاریم و به دیگران می زنیم و با همین هاست که روایت هایمان شکل می گیرد.رسول معرک نـــــژاد درباره نمایشگاهی که بر روایت های ساده و عکس استوار است، می گوید: ساده یعنی بدون آلایش و بدون مکر یا ساده لوحی و خوش باوری. هرساعت از روز احوال آدمی متغیر است. به ویژه احوال هنرمندان، چرا که دچار شیدایی و به تعبیری دچار افسردگی خلاق هستند. تفاوت این افسردگی با بیماری افسردگی در این است که هنرمند قادر است زمان و مکان را با تولید متن از آن خود کند.او ادامه می دهد: ما هم درصدد بودیم که با از آن خود کردن زمان و مکان، تصویر و نوشته هایی را خلق کنیم. حتی بدون در نظر گرفتن ویژگی های زیبایی شناسانه.رسول معرک نژاد با توضیح سه ساحت اصلی سنتی، ساختارگرا یا مدرن و پسا ساختارگرا در آفرینش اثرهنری می‌گوید: در ساحت نخست که بیشتر مربوط به خلق هنرهای سنتی و صنایع دستی عنوان می شود، اثر هنری جلوه نمی کند و تاکید اصلی روی شخص هنرمند است. هنرمند خلاقیتش را ودیعه خداوند می داند پس ریاضت و تشرف را طی می کند تا به مرحله استادی برسد.در ساحت دوم یعنی شـــیوه ســـاختارگرا، هنرمند در حاشیه است و بیشتر متنی که خلق می شود مورد ارزیابی قرار می گیرد.اما در پارادایم پسا ساختارگرا، اثر مهم است و هنرمند هم مهم است، اما در کنار آن شرایط محیطی، جغرافیایی، شهر و کشور و ملیت و حتی شرایط اجتماعی و سیاسی هم در نظر گرفته می شود، ضمن آنکه مخاطب هم منفعل نیست و بخشی از اثر است، چرا که به تخیل و تفکر دعوت می شود و شاید بهتر باشد که بگوییم که در این ساحت اثر هنری در زمان ارائه و با حضور مخاطب خلق می شود و معنا می یابد. نمایشگاه حاضر در این دسته بندی در ردیف پسا ساختارگرا قرار می گیرد. مدت زمان نمایش آثار هنرمندان این نمایشگاه برخلاف شیوه معمول گالری ها به پنج روز محدود شده است. معرک نژاد معتقد است مخاطب این نمایشگاه مخاطبی نیست که از سر تفنن ازاثر دیدن کند بلکه مخاطب برای بازدید این دست آثار باید با تصمیم گیری قبلی حضور پیدا کند.او ادامه می دهد: کلنجار ذهنی مخاطـــب از زمان تصمیم‌گیری برای بازدید نمایشگاه تا حضور در گالری است که برای ما اهمیت پیدا می کند. تفکراین مخاطب هم در ساحت پساساختارگرایی قرار دارد. پـــس او با تماشای آثار پرسشی مطرح نمی کند بلکه دیدگاهش را عنوان و با هنرمند به گفت و گو می نشیند.دخترجوانی که با دقت متن کنار تصاویر را می خواند، می‌گوید: با وجود اینکه نمایشگاه با تاکید بر یک ایده ارائه شده، اما دنیا و شخصیت هنری متفاوت هنرمندانش را بازگو می کند. فکر می کنم که حتی درباره موضوعی ساده و سطحی، به اندازه تمام آدم ها می تواند نگاه و دیدگاه کاربردی وجود داشته باشد که به آن توجه نشده است.یکی دیگر از مخاطبان می گوید: اگر فضای مجازی و شبکه اینستاگرام یک دفترچه راهنما داشت که به وسیله هنرمندان تنظیم شده بود، مردم حتی از ساده‌ترین رویداد، عکس ها و متون هدافداری را منتشر می کردند. این گونه پوچ گرایی دستاویز فضای مجازی نمی شد.بانویی میانسال که در حال ترک کردن نمایشگاه است، می گوید: از فردا داستان روزمرگی های خانه را متفاوت می نویسم. نمایشگاه «به سادگی یک روایت ممکن» تا۳۰ مرداد در گالری شماره دو موزه هنرهای معاصر اصفهان برپاست.

برگرفته از اصفهان امروز

 

چهار تصویر آخر برگرفته از سایت ایمنا

تحلیل: نمایشگاه به روایتی غیر متعارف

نظرات بسته شده است.