کولی

از کنار رودخانه / عصر
با مهره های آبی – فیروزه ای
                    و نیمی از ماه
          زنجیره ای از فصل ها
به راه های نارفته می اندیشی
به کلام هایی که در بلاتکلیفی
                     بر روی لب هایت
                          لبه ی فنجان
                                کبودی انداخته اند
موهایت را به آب و باد می سپاری
و هنوز
عنصری از این گیاه هزار ساله
                     در چنته ی تو / آسمان – آب
                                                      جاری است
و غروب
       که از حاشیه ی رود می گذرد
در هزار توی شهر
                 باغ با گذرگاه های پیچ در پیچ
و پنجره های نیمه باز
حجره های بسته
دست هایت / پنجره ای
                  با پلک های گشوده بر چیزی دیگر / حایل میان من – رودخانه
                                                                                          فصل
و پلکانی
         که از میانه ی راه
                             آسمان را
                                   قطع می کند
ماه را برش می دهد
و خورشید را / مورب
                   بر گوشه ی بافته موهایت می نشاند
لایه ای از شب
روی خورشید / تو و پیشانی ات را
                    قوسی از حسرت ها
دست هایت / لیوان
صورتت را
و نگاهت را
            به آسمان می بخشی
و در امتداد نگاه / در سمتی از چهار جهت اصلی
فراسوی جاده
              رودخانه
                     راهت را
                            کج می کنی.
                                           1378-اصفهان

نظرات بسته شده است.