کولی

از کنار رودخانه / عصر

با مهره های آبی – فیروزه ای

                    و نیمی از ماه

          زنجیره ای از فصل ها

به راه های نارفته می اندیشی

به کلام هایی که در بلاتکلیفی

                     بر روی لب هایت

                          لبه ی فنجان

                                کبودی انداخته اند

موهایت را به آب و باد می سپاری

و هنوز

عنصری از این گیاه هزار ساله

                     در چنته ی تو / آسمان – آب

                                                      جاری است

و غروب

       که از حاشیه ی رود می گذرد

در هزار توی شهر

                 باغ با گذرگاه های پیچ در پیچ

و پنجره های نیمه باز

حجره های بسته

دست هایت / پنجره ای

                  با پلک های گشوده بر چیزی دیگر / حایل میان من – رودخانه

                                                                                          فصل

و پلکانی

         که از میانه ی راه

                             آسمان را

                                   قطع می کند

ماه را برش می دهد

و خورشید را / مورب

                   بر گوشه ی بافته موهایت می نشاند

لایه ای از شب

روی خورشید / تو و پیشانی ات را

                    قوسی از حسرت ها

دست هایت / لیوان

صورتت را

و نگاهت را

            به آسمان می بخشی

و در امتداد نگاه / در سمتی از چهار جهت اصلی

فراسوی جاده

              رودخانه

                     راهت را

                            کج می کنی.

 

 

                                           1378-اصفهان

نظرات بسته شده است.