شعر شماره یک

آسمان

با تمامی لکه های سفیدش

در چشمان خاکستری ات

                             آرام  

                                فرو می نشیند

پرنده ای

         بر روی ابروانت

                        لانه می کند

و هنوز

برای از خواب پریدن

                          زود است.

 

 

                                            1378 – اصفهان

نظرات بسته شده است.