شعر شماره دو

وقتی دور حیاط را

با موزائیک های مشجر / رج رج

                         تا حوض

و تصویر چروکیده ات / خیس

بر لب ماهیان / تا ماه

مهتاب سایه ات را

تا لانه ی فاخته می کشاند

و مگس

دست هایت را

             درون چشم های مرکبی اش

هزار تکه می شوی

                   برگ برگ

                           فرو

                           می افتی

از ماه

      درخت

             تا آب.

 

 

                                      1378-اصفهان

نظرات بسته شده است.