شعر شماره دو

وقتی دور حیاط را
با موزائیک های مشجر / رج رج
                         تا حوض
و تصویر چروکیده ات / خیس
بر لب ماهیان / تا ماه
مهتاب سایه ات را
تا لانه ی فاخته می کشاند
و مگس
دست هایت را
             درون چشم های مرکبی اش
هزار تکه می شوی
                   برگ برگ
                           فرو
                           می افتی
از ماه
      درخت
             تا آب.
                                      1378-اصفهان

نظرات بسته شده است.