شعر شماره بیست

۲۰)

از درون ظهر تابستان
درون اتاق
جای خالی ات
برگی
از لبه ی میز
چرخ
می زند
و ته مانده ی روز
کنار پایه ی صندلی
فرو می افتد.

نظرات بسته شده است.