شعر شماره بیست و دو

۲۲)

درون حیاط
می ایستی
دستهایت را تکان می دهی
کمی مکث می کنی
روسری ات را برمی داری
چرخشی به سرت می دهی
موهایت
در باد ….

#
دور تا دور
داربست
پیچیده است
و پیش می رود
تا طاقی درگاهی
تا طاقچه
گلهای پنج پری
شاه عباسی
چین های دامنت
که باز می گردد
تا پنج دری
تا ایوان
تا حیاط

# #
روسری ات را گره می زنی
بر شاخه ای از همین درخت
که آویخته است
برداربست
با گل های کبود
که از روسری ات
سر انگشتانت
فرو می افتد
و موهایت
حاشیه ی پیراهنت
چین های دامنت
تنت
که تکان می خورد
در باد.

# # #

…..

نظرات بسته شده است.