خوانش شعری از ایرج ضیایی

“در این زاویه”

می‌نویسم پاییز بیاید
برگ‌ها بریزند
آفتاب هر جا دلش می‌خواهد بتابد
اصلاً بتابد رویِ درِ خانه‌ای که مثل همیشه
آفتاب را بر می‌داری کنار آینه می‌گذاری
با سیبی سرخ برای سهم شبانه
و پاییزی که روزی نوشته بودم بیاید
همین‌طوری است که آفتاب
همیشه در این خانه در این اتاق در این زاویه می‌تابد

(از مجموعه شعر”همیشه کنارت یک صندلی خالی هست”. انتشارات آهنگ دیگر. 1386.ص 83)

—————-

منتشر شده در دوهفته نامه صبح اندیشه

نظرات بسته شده است.