توهم زمان

انسان پر از توهم زمانی است.
من با سه گونه اش آشنا هستم. نخست سن واقعی ام است . وقتی به آن پی می برم که درون آینه نگاه می کنم. در قسم دوم همیشه خودم را 24 و 25 ساله تصور می کنم و در برابر طرف مقابلم خودم را در مقام آن سن حس می‌کنم و قسم سوم سنی است که در خوابهایم پرسه می زند که حدود بیست سالگی است.
مهم نیست کدام واقعی است و کدام رویا. من سن ذهنی ام را که قسم دوم باشد واقعی تر می دانم. چون هم چنان کنجکاو و در حال فراگیری است.

نظرات بسته شده است.